เราคนนึงก็ผ่านการทำงานที่เจอผู้คนมากมาย หลายระดับจนได้รู้จักวิชาในโลกกว้างอยู่พอตัว แต่ในบางสถานการณ์วิชาโลกกว้างจะสอนให้เราเป็นในแบบที่เราไม่เคยเป็น ซึ่งหนึ่งในนั้นตัวเราก็เช่นกัน
เดิมเราเข้างานใหม่ๆก็นอบน้อมมันเป็นธรรมดาของเด็กใหม่ๆทั้งนั้นแหละ จะเจอทั้งรุ่นพี่ที่ดี ไม่ดีปะปนกันไป ส่วนตัวเราเราไม่ได้ว่าเราดีมากกมายนะ คือออกแนวลุยๆใครให้ทำอะไรทำหมดมันเหมือนทำให้เราได้สนุกกับงานแปลกๆใหม่ๆ จนมาปัจจุบันเราคิดว่าการที่เราทำลงไปนั้นมันไม่ได้เป็นสิ่งดีต่อเราซักเท่าไหร่ ดีตรงที่เจ้านายชอบ (แต่ชอบเพราะเธอสั่งอะไรก็ทำไง) ข้อเสียก็มี (โดนเขม่นง่ายๆ) เอาหละมาเข้าเรื่องว่าด้วยเรื่องงาน
โดยนิสัยที่กล่าวข้างต้นทำให้เราช่วยเหลืองานคนอื่นได้หมด จนมาถึงงานตัวเองถึงคราวที่จะต้องให้เขาช่วย ผลปรากฎว่า....รับปากค่ะ แต่!!! ฉันไม่ทำ (โอเครอบบนี้ไม่เสียหายเท่าไหร่) ยอมค่ะ
บางงานที่เราทำผลงานที่เราตั้งใจทำออกมา...แต่ก็ไม่เข้าตาเจ้านายบางคน (เรามีเจ้านายสองคน) ไม่เป็นไรค่ะเราก็ทำตามหน้าที่ของเราปกติ ตั้งใจทำทุกอย่างเต็มที่ภายใต้คำว่า “สนุกกับงานให้เต็มที่”
จนมันมาถึงจุดพีค...เรารู้สึกเราไม่ได้รับผลที่ตอบกับจากการการทำซักเท่าไหร่ (ตอนแรกที่ทำไม่ได้หวังผลอะไรหรอกนะ ขอแค่งานออกมาดี) เคยได้ยินไหมทำคุณคนไม่ขึ้น เราเลยตัดสินใจหักดิบบางทีจากที่เราเอางานกับไปทำที่บ้าน เพราะงานที่ทำที่ทำงานเราช่วยคนอื่น จนต้องหอบเอางานมาตัวเองมาทำที่บ้าน อดหลับอดนอน ลูกมานอนขดเฝ้าเราทำงาน เช้าไม่อยากตื่นไปส่งลูกเข้าห้องสาย ตาย!!!! ตายซิแบบนี้เราเลยกลับมาคิดว่าถ้าเราทำไปแบบนี้ไม่ดีแน่ๆ ไม่เอาแล้วฉันเอาใหม่อนาคตลูกฉันสำคัญกว่างานคนอื่น เลยตัดสินใจ
หักดิบ!!!!....คือ
1.เปลี่ยนนิสัยตัวเองจากเป็นคนใจอ่อนชอบช่วยคน เราต้องฝึกใจแข็งทำแค่งานของเราก่อน ถ้างานเราเสร็จค่อยช่วยเขา
2.จากเมื่อก่อนพักทานข้าวแค่ครึ่ง ชม.(บางทีไม่ถึงด้วยซ้ำกินข้าวเสร็จก็ทำงานต่อ) ไม่ค่ะ No!!! ฉันพักเต็มอัตรา 1 ชม.เต็มค่ะ ให้สมองผ่อนคลาย (บางทีเหนื่อยมากๆไม่รับโทรศัพท์นะคะช่วงพัก เว้นแต่เจ้านาย ฉันดูร้ายเนอะ55555)
3.จากเมื่อก่อนมาเร็วกลับช้า เดี๋ยวนี้มาตรงเวลากลับตรงเวลาค่ะ
4.ไม่หอบงานกลับไปทำที่บ้านค่ะ (นอกจากงานที่สำคัญจริงๆ)
5.เปลี่ยนความคิดค่ะ ปล่อย ปลง งานก็เช่นกัน55555 อะไรที่เป็นของเราถ้าเสร็จก็ไม่เป็นไร ถ้าไม่เสร็จและไม่ด่วนค่อยทำต่อพรุ่งนี้ค่ะ แต่ถ้างานคนอื่นไม่เสร็จ ไม่เป็นไร ไม่ทำต่อค่ะ
แค่นี้ชีวิตการทำงานเหมือน Happy มากขึ้นไม่ต้องแบกอะไรมากมาย....แต่บางทีก็แอบคิดสงสัยว่าเราทำแบบนี้ถูกเหรอ เห็นแก่ตัวไปไหม เพราะเราได้รับการปฏิบัติจากคนอื่นมาแบบนี้เหมือนกัน
สังคมในที่ทำงานสอนเราให้เราเป็นคนแบบนี้ เราได้รับการปฏิบัติอย่างไรเราก็ทำแบบนั้นตอบ (เขาจะรู้สึกหรือไม่เราไม่สนใจ)
สังคมที่ต้องใส่หน้ากากใส่กัน
เราจะภายใต้คำว่า “ดีมาดีตอบ ร้ายมาเราสตอกลับค่ะ^^”
ผิดไหม!!!....ถ้าเราคิดแบบนี้ (ในเรื่องการทำงาน) ถ้ามันทำให้ชีวิต Happy
เดิมเราเข้างานใหม่ๆก็นอบน้อมมันเป็นธรรมดาของเด็กใหม่ๆทั้งนั้นแหละ จะเจอทั้งรุ่นพี่ที่ดี ไม่ดีปะปนกันไป ส่วนตัวเราเราไม่ได้ว่าเราดีมากกมายนะ คือออกแนวลุยๆใครให้ทำอะไรทำหมดมันเหมือนทำให้เราได้สนุกกับงานแปลกๆใหม่ๆ จนมาปัจจุบันเราคิดว่าการที่เราทำลงไปนั้นมันไม่ได้เป็นสิ่งดีต่อเราซักเท่าไหร่ ดีตรงที่เจ้านายชอบ (แต่ชอบเพราะเธอสั่งอะไรก็ทำไง) ข้อเสียก็มี (โดนเขม่นง่ายๆ) เอาหละมาเข้าเรื่องว่าด้วยเรื่องงาน
โดยนิสัยที่กล่าวข้างต้นทำให้เราช่วยเหลืองานคนอื่นได้หมด จนมาถึงงานตัวเองถึงคราวที่จะต้องให้เขาช่วย ผลปรากฎว่า....รับปากค่ะ แต่!!! ฉันไม่ทำ (โอเครอบบนี้ไม่เสียหายเท่าไหร่) ยอมค่ะ
บางงานที่เราทำผลงานที่เราตั้งใจทำออกมา...แต่ก็ไม่เข้าตาเจ้านายบางคน (เรามีเจ้านายสองคน) ไม่เป็นไรค่ะเราก็ทำตามหน้าที่ของเราปกติ ตั้งใจทำทุกอย่างเต็มที่ภายใต้คำว่า “สนุกกับงานให้เต็มที่”
จนมันมาถึงจุดพีค...เรารู้สึกเราไม่ได้รับผลที่ตอบกับจากการการทำซักเท่าไหร่ (ตอนแรกที่ทำไม่ได้หวังผลอะไรหรอกนะ ขอแค่งานออกมาดี) เคยได้ยินไหมทำคุณคนไม่ขึ้น เราเลยตัดสินใจหักดิบบางทีจากที่เราเอางานกับไปทำที่บ้าน เพราะงานที่ทำที่ทำงานเราช่วยคนอื่น จนต้องหอบเอางานมาตัวเองมาทำที่บ้าน อดหลับอดนอน ลูกมานอนขดเฝ้าเราทำงาน เช้าไม่อยากตื่นไปส่งลูกเข้าห้องสาย ตาย!!!! ตายซิแบบนี้เราเลยกลับมาคิดว่าถ้าเราทำไปแบบนี้ไม่ดีแน่ๆ ไม่เอาแล้วฉันเอาใหม่อนาคตลูกฉันสำคัญกว่างานคนอื่น เลยตัดสินใจ
หักดิบ!!!!....คือ
1.เปลี่ยนนิสัยตัวเองจากเป็นคนใจอ่อนชอบช่วยคน เราต้องฝึกใจแข็งทำแค่งานของเราก่อน ถ้างานเราเสร็จค่อยช่วยเขา
2.จากเมื่อก่อนพักทานข้าวแค่ครึ่ง ชม.(บางทีไม่ถึงด้วยซ้ำกินข้าวเสร็จก็ทำงานต่อ) ไม่ค่ะ No!!! ฉันพักเต็มอัตรา 1 ชม.เต็มค่ะ ให้สมองผ่อนคลาย (บางทีเหนื่อยมากๆไม่รับโทรศัพท์นะคะช่วงพัก เว้นแต่เจ้านาย ฉันดูร้ายเนอะ55555)
3.จากเมื่อก่อนมาเร็วกลับช้า เดี๋ยวนี้มาตรงเวลากลับตรงเวลาค่ะ
4.ไม่หอบงานกลับไปทำที่บ้านค่ะ (นอกจากงานที่สำคัญจริงๆ)
5.เปลี่ยนความคิดค่ะ ปล่อย ปลง งานก็เช่นกัน55555 อะไรที่เป็นของเราถ้าเสร็จก็ไม่เป็นไร ถ้าไม่เสร็จและไม่ด่วนค่อยทำต่อพรุ่งนี้ค่ะ แต่ถ้างานคนอื่นไม่เสร็จ ไม่เป็นไร ไม่ทำต่อค่ะ
แค่นี้ชีวิตการทำงานเหมือน Happy มากขึ้นไม่ต้องแบกอะไรมากมาย....แต่บางทีก็แอบคิดสงสัยว่าเราทำแบบนี้ถูกเหรอ เห็นแก่ตัวไปไหม เพราะเราได้รับการปฏิบัติจากคนอื่นมาแบบนี้เหมือนกัน
สังคมในที่ทำงานสอนเราให้เราเป็นคนแบบนี้ เราได้รับการปฏิบัติอย่างไรเราก็ทำแบบนั้นตอบ (เขาจะรู้สึกหรือไม่เราไม่สนใจ)
สังคมที่ต้องใส่หน้ากากใส่กัน
เราจะภายใต้คำว่า “ดีมาดีตอบ ร้ายมาเราสตอกลับค่ะ^^”